slaskie.travel
Początki kościoła w Wirku są dość niezwykłe: pierwszą kaplicę pod wezwaniem św. Wawrzyńca zbudowano w połowie XIX wieku, aby służyła więźniom osadzonym w tutejszym zakładzie karnym. Obecny kościół pod wezwaniem św. św. Wawrzyńca i Antoniego został wzniesiony w latach 1907-1909. To ceglana, trójnawowa bazylika, nawiązująca zarówno do gotyku, jak i architektury romańskiej. Wrażenie robi potężny westwerk z wieżyczką pośrodku.
Wirek, jako typowo śląska kolonia robotnicza, powstał w pierwszej połowie XIX wieku. Wcześniej tereny te były częścią starych Kochłowic, a następnie osady znanej pod nazwą Nowa Wieś. Na początku XIX wieku zawitał tutaj przemysł ciężki. Pierwszą kopalnię - „Błogosławieństwo Boże” - otwarto już w 1802 roku. Wkrótce uruchomiono jeszcze hutę żelaza i dwie huty cynku. W efekcie, w 1828 roku, powołano do życia nową gminę - Wirek. W tym czasie mieszkańcy uczęszczali do kościoła parafialnego w Kochłowicach. Sytuacja ta miała wkrótce ulec zmianie. Mianowicie, w 1855 roku, w Wirku otwarto zakład karny, przy którym znalazła się niewielka kaplica. Po jedenastu latach więzienie zamknięto, ale kaplica stała się filią kochłowickiej parafii. Z biegiem lat liczba ludności Wirka rosła, rosło też zapotrzebowanie na nową świątynię.
Wreszcie, w latach 1873-74, zbudowano nowy kościół św. Wawrzyńca, przy którym erygowano pierwszą wirecką parafię. Na przełomie XIX i XX wieku niestary przecież budynek okazał się za mały dla bardzo ludnej parafii. Za budowę okazalszego kościoła wziął się drugi w historii, tutejszy proboszcz, ksiądz Antoni Gutsfeld. Opracowanie projektu architektonicznego zlecono Ludwikowi Schneiderowi, który zaproponował ciekawą, neogotycko-neoromańską budowlę. Wzniesiono ją w latach 1907-1909. Kościół św. Warzyńca w Wirku jest zbudowany z cegły, na planie krzyża łacińskiego. Od strony południowej wymurowano potężny masyw wieżowy (nawiązuje do rozwiązania znanego jako westwerk) ze smukłą wieżyczką pośrodku. Do wieży przylega korpus świątyni z trzema nawami w układzie bazylikowym oraz trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Nad przecięciem nawy głównej z transeptem umieszczono sygnaturkę o kształcie podobnym do sąsiedniej wieżyczki z westwerku. Wnętrze jest neogotyckie.
